|
|
| |
<<powrót |
|
 Picos
de Europa
Majestatyczne góry na północy Hiszpanii i
utworzony tam niedawno park narodowy
dostarczają niezapomnianych wrażeń
miłośnikom gór w każdej kategorii wiekowej... |
 |
Picos jest do dziś jednym z niewielu parków
narodowych w Europie, w którym dopuszcza się
biwakowanie na dziko. Z kolei zdobycie nawet
tysiąca metrów nie będzie stanowiło problemu
dla starszych turystów, chociażby poprzez
działanie kolejki krzesełkowej we Fuente De.
Istnieją dwie legendy wyjaśniające nazwę
masywu. Jedna głosi, że powracający z
wypraw żeglarze z daleka od brzegu widzieli
wznoszące się nad lądem szczyty. Druga
głosi, jakoby Zeus ukrywał tu księżniczkę
Europę porwaną ojcu - królowi fenickiemu -
Atenorowi.
Szczyty Europy stanowią obecnie
największy masyw skał wapiennych na
kontynencie
(65 000 ha). Są zarazem największym parkiem
narodowym Hiszpanii, przy czym pamiętajmy,
że od 1918 istniał tu Park Narodowy Montana
de Covadonga (mniejszy 17 000).
Picos składają się z trzech masywów:
-
wschodniego Andara, chociaż nie
najwyższego, to pełnego bujnych lasów
liściastych, łąk i jezior,
- środkowego Urriello. Tu m. in.
najwyższy Torre de Cerredo (2648 m.).
Ostre szczyty, skalne turnie. Symbolem Picos
jest szczyt Naranjo de Bulnes (2519),
- zachodniego Cornion (dawniej
Covadonga). Urwiste wąwozy rzeki Cares. Tu
również znajduje się Bazylika de Covadonga -
miejsce licznych pielgrzymek. Od jezior Enol
i Encina usytuowanych po północnej stronie
gór rozpoczynają się najciekawsze szlaki. W
Cornion znajduje się również głęboki na 1000
metrów wąwóz Garganta de Cares. Ciągnie się
przez 12 kilometrów.
Znaczny obszar
powierzchni Picos to pastwiska. Reszta to
lasy bukowe, w których żyją niedźwiedzie
brunatne, czerwone lisy, borsuki,
długoogoniaste żenety, a także ptaki
pełzające i bargiele kowaliki. Brzegi
potoków porośnięte są endemiczną
kantabryjską wierzbą. Populacje niedźwiedzia
kantabryjskiego ocenia się na 50 sztuk z 80
żyjących w całej Hiszpanii. Kozice
kantabryjskie mają stosunkowo krótkie nogi i
jest ich ponad 15000 sztuk. Można też
spotkać głuszca żywiącego się czarnymi
jagodami. Wyżej orły przednie, czasami kruki
alpejskie, rzadziej gile i strzyżyki.
Jedną z najbardziej typowych dla regionu
miejscowości jest średniowieczna wioska
Mogrovejo, położona niedaleko Fuente De, w
pobliżu wyciągu krzesełkowego. Znajdziemy
tam typowe dla okolicy budownictwo. We
Fuente De można wjechać na 800 metrów na
płaskowyż Jou de Lloroza i dalej przejść
masyw Urriello.
|
| |
|
Picos de Europa
|
|
