Teotihuacan
To jedno z
największych kulturalnych i religijnych centrów Ameryki Środkowej.
Legenda głosi, iż po śmierci czwartego słońca i upadku starego
Teotihuacan zebrały się tu największe bóstwa i postanowiły ukazać
się jako słońce i księżyc. Wtedy to rozpoczęła się era piątego
słońca dająca początek nowemu miastu...
W nahuatl – języku
Azteków Teotihuacan oznacza „miejsce, gdzie rodzą się bogowie",
a dokładniej gdzie wstają z martwych. Tak właśnie głosi ostatnia
posłyszana wersja władców Azteków, którą po przybyciu Hiszpanów
zrelacjonował franciszkanin Bernardo de Sahagun. I wtedy stają się
teotl czyli bogami.
Znajdujące się w odległości 50 kilometrów na północny zachód od
Mexico City starożytne miasto Azteków do dziś przyciąga badaczy i
turystów z całego świata. Teotihuacan powstało około 150 roku p.n.e.
Na początku naszej ery zamieszkiwało je około 10 000 ludzi na
terenie 6 kilometrów kwadratowych.
Później kiedy miasto powiększyło się do 20 km2, a ludność
potroiła, nastąpił okres największego rozwoju. Wtedy to powstały
największe stojące do dziś piramidy wzdłuż czterokilometrowej Alei
Zmarłych (Calzada de los Muertos jak ją nazwali Hiszpanie).
Największą jest 63 – metrowa Piramida Słońca (Piramide del Sol) z
365 stopniami, choć początkowo wydaje się nią być Piramida Księżyca
(Piramide de la luna), że jest położona wyżej i góruje nad okolicą
na tle rozległego wzgórza.
Wschodni kraniec całego kompleksu zamyka imponująca cytadela z
cokołami pod 15 piramid oraz jedna z najciekawszych budowli w całym
Teothuacan – świątynią Quetzalcoatla (Templo de Quetzalcoatl). Warto
pamiętać, że wszystkie budowle Teotihuacan w odróżnieniu od np.
piramid egipskich są całkowicie wypełnione w środku.
Pierwsze prace badawcze na tym terenie podjął meksykański uczony
Leopoldo Batres w 1889 roku. Dotychczas odkopano niespełna połowę
powierzchni starożytnego miasta. Kto wie jakie tajemnice kryją w
sobie nieodkryte świątynie Teotihuacan.
Teotihuacan
Copyright 2007-2011 STOWARZYSZENIE ROZWOJU EKOTURYSTYKI
Teotihuacan 
