|
|
|
<<powrót |
|
Biebrzański Park Narodowy
Biebrzański Park Narodowy to jeden z najmłodszych i zarazem
największych polskich parków narodowych. Ciągnie się on od ujścia
Biebrzy do Narwi na południu, po granicę z Białorusią na północnym
wschodzie... |
 |
Jego szczególnie ważny
fragment to rezerwat Czerwone Bagno, o powierzchni kilkakrotnie
przekraczającej obszar najmniejszych polskich parków narodowych.
Krajobraz Parku Biebrzańskiego, to najczęściej prawie płaskie,
otwarte przestrzenie, podmokłe
łąki, bagna i torfowiska. Są też oczywiście lasy najczęściej
okresowo zalewane.
Prawie naturalne obszary Kotliny Biebrzańskiej, z wolno płynącymi
rzekami i szeroko rozlanymi starorzeczami, stanowią istny „ptasi
raj”, jak również raj dla ornitologów. Na terenie parku naliczono
ponad dwieście sześćdziesiąt gatunków ptaków, z czego prawie
dwieście zakłada tu gniazda. Doskonałe warunki do bytowania znajduje
tu również wiele gatunków ssaków, jak na przykład łoś.
Biebrzański Park Narodowy dzieli się na trzy tak zwane baseny -
górny, środkowy i dolny. Różnią się one znacznie warunkami
przyrodniczymi, a co za tym idzie światem roślinnym i zwierzęcym.
W parku wyznaczonych jest wiele kilometrów szlaków pieszych i
wodnych. Największą miejscowością w bezpośrednim sąsiedztwie
Biebrzańskiego Parku Narodowego jest Goniądz. Tuż obok leży Osowiec
gdzie znajduje się dyrekcja parku.
|
|
