Na szlaku
Od Mierzei po Bieszczady
 

 

 

 

 

 

 

 

<<powrót

Bieszczady
Bieszczadzki Park Narodowy obejmuje najwyższe i najpiękniejsze partie polskich Bieszczadów. Mniej, więcej jedna trzecia powierzchni Parku to obszar ochrony ścisłej...

To tutaj znajdziemy jedyne w Polsce subalpejskie łąki z roślinnością wschodnio-karpacką zwane połoninami. Wyraźnie zaznaczony jest też piętrowy układ roślinności. Najniżej położone są lasy bukowo-jodłowo-jaworowe. Powyżej w reglu dolnym wzrasta znacznie ilość świerka. Regiel górny to głównie skarłowaciałe buczyny. Powyżej górnej granicy lasu rozciągają się łąki typu alpejskiego: Połonina Wetlińska, Caryńska i Bukowska.

Na terenie Parku występuje ponad 900 gatunków roślin kwiatowych, w tym wiele endemitów, 250 gatunków mchów i 300 gatunków porostów. Żyją tu 43 gatunki ssaków (między innymi tak rzadkie, jak niedźwiedź, żubr, wilk, ryś i żbik oraz piękne bieszczadzkie jelenie). Do innych przedstawicieli fauny należy 7 gatunków gadów (w tym wąż eskulapa), 10 gatunków płazów, 150 gatunków ptaków (jak na przykład bocian czarny, puchacz i orzeł przedni).

Chroniona jest także spora część gór leżących po stronie słowackiej, a po naszej stronie granicy do Parku Narodowego przylega od zachodu Cieśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy, a od północy - Park Krajobrazowy Doliny Sanu.

Na terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego wyznaczonych jest wiele kilometrów znakowanych szlaków pieszych i narciarskich. Szlaki te na znacznych odcinkach wiodą przepięknymi bieszczadzkimi połoninami i nie mniej urokliwymi lasami.

Bieszczady


 

Copyright 2007-2009 STOWARZYSZENIE ROZWOJU EKOTURYSTYKI